สิ่งสำคัญ
posted on 19 Aug 2011 16:59 by king30932edit @ 19 Aug 2011 17:08:29 by InNoCenCE
edit @ 19 Aug 2011 17:08:59 by InNoCenCE
๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒
ฉลองปีใหม่
posted on 01 Jan 2010 11:23 by ambrosia195 เอ้า..เฮ....ไชโยๆๆ สวัสดีปีใหม่ทุกๆคนน่ะคร้า อิอิ วันนี้ก็เข้าวันที่1 มกราคม 2553 ยังไง Ambrosia ก็ขอหั้ยทุกคนพบเจอแต่สิ่งดีๆ คนดีๆ มีความสุขตลอดไปน่ะจ้ะ
มาเล่าเรื่องมะคืนกันดีกว่า Ambrosia จัดงานปาร์ตี้เล็กๆที่บ้านก้อเป็นการเคาท์ดาวน์กับที่บ้านกันเอง เพราะนานๆทีจะได้กลับมา จริงๆก็กะว่าจะเมาให้เต็มสตรีม แต่ติดที่ว่าสภาพร่างกายไม่เอื้อเอาซะเลย เลยต้องเพลาหน่อย เพราะคุงแม่ก้อคอยดูอยู่(นี่ถ้าแม่ไม่อยู่ ก้อคงซดยาวๆเหอๆ) โอ้โห...ของกินเพียบ เหล้าเบียร์ก้อเพียบ! รู้สึกว่าแต่ละคนจะมึนๆกันตั้งแต่หัวค่ำเลยแหละ ก็เล่นกินกันตั้งแต่เย็น ดีน่ะที่ยังมีแรงเคาท์ดาวน์กันอยู่ พอดึกๆเพื่อนของAmbrosiaก้อมา และก็คนนั้นด้วย อิอิ (คงไม่ต้องบอกแล้วน่ะ) มันเป็นคืนที่พิเศษและสนุกสุดๆไปเลย เพราะที่บ้านมีทั้งพลุทั้งประทัด โอ้โห...เผาไร่ได้เลยน่ะเนี่ยะ ฮ่าๆๆๆ
และพอเริ่มนับถอยหลังAmbrosiaก็เริ่มจะจัดเพลงปีใหม่ และรอถ่ายรูปพลุสวยๆกับคนจุดประทัดบ้าๆ ฮ่าๆๆๆ จริงๆน่ะ พวกจุดประทัดเนี่ยะ ต้องกล้าเข้าขั้นแหละ ไม่งั้นไม่ยอมเสี่ยงเจ็บหรอก พอได้เวลาเที่ยงคืน แต่ละบ้านก็จุดทั้งพลุทั้งประทัดกันใหญ่เลย อลังๆดี แต่รู้สึกว่าที่บ้านAmbrosia จะเยอะกว่าเพื่อน(ทั้งๆที่จำนวนคนน้อยมั่กๆ) ก็แหม...จัดซํกครั้งก็ต้องให้มันยิ่งใหญ่ไปหน่อย แต่เอ่อ....จะยิ่งใหญ่มากไปป่าวไม่รุ้ แบบว่า จุดกันจนมองหน้าตากันไม่เห็นเลย ฮ่าๆๆๆ ว่างๆจะเอารูปมาโพสให้ดูกันเนอะ อิอิ สรุปแล้วคืนนี้ เป็นคืนที่พิเศษ
วันดีๆ
posted on 29 Dec 2009 23:12 by ambrosia195ปัญหาโลกแตก
posted on 22 Jan 2010 17:56 by ambrosia195โอ๊ยยยยยๆๆๆ
โลกจะแตกจิงเหรอเนี่ยะ++
แล้วบ้านช้านจะเหลือม้ายอ่ะ
ตอนนี้เวลา17.55น. ฉันกำลังนั่งบ้าเรื่องโลกแตกอยู่หน้าคอมพ์ เพราะกังวลว่าก่อนโลกแตกจะทำอะไรดี
ตอนนี้อากาศที่นี่เย็นมากๆ ตอนกลางวันโคตรร้อนอุบาทว์(หยาบหน่อยเนอะ) กลางคืนอุ่นดีเพราะมีแฟนให้กอด
อิอิ อย่าคิดมากน่ะ แค่ว่าเล่นๆไปงั้นแหละ ก็แค่นั่งใกล้ๆไม่ได้เกินเลยอะไรหรอก เออ...พูดถึงผู้ชาย ทำไมมือพวกนี้มันอยู่ไม่ค่อยสุขเนอะ ชอบพันๆนัวเนียๆเหมือนปลาหมึกยักษ์ยังไงมะรุ้ ฉันก็แกะเป็นพัลวัล มะรู้ว่าผู้ชายมันเป็นอย่างนี้ไปซะหมดอ่ะป่าว บางครั้งฉันเลยจัดการเบิ๊ดกะบาลไปซะเลย ให้มันรู้ซะบ้างว่าฉันก้อไม่ได้ง่ายน่ะย้ะ งิงิ
อืม....มะรู้พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นอีก รู้แต่ว่าช่วงนี้ชีวิตไร้สาระมั่กๆ ตอนนี้อยากกลับบ้านที่สุด ยังไงคนเราก็อย่าใช้ชีวิตด้วยความประมาทแล้วกันเนอะ...เด๋วท้อง 55555++ (นอกเรื่องจนได้)
คำขอโทษ
posted on 01 Feb 2010 11:39 by ambrosia195เมื่อสองวันที่แล้ว ฉันได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดไป ลืมนึกถึงบางสิ่งและมองข้ามมันไป
คืนวันเสาร์ที่30 มกราคม 53 เป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวง มันสวยมากกก!!
มันเป็นวันสำคัญสำหรับฉัน...และเขา(ด้วยมั้ง) แต่ฉันมีภาระกิจบางอย่างที่ทำให้เราไปเจอกันไม่ได้ ซึ่งเขาก็รู้
ฉันโทรศัพท์หาเขา และบอกเขาว่าฉันกำลังจะกลับแล้ว และจะไปเจอเขา
ซึ่งในใจฉันฉันคิดไว้อย่างนั้นจริงๆ แต่แล้วก็ต้องเกิดเหตุการณ์ accident ขึ้น ทำให้ฉันต้องเลทไปถึงสาม
ชั่วโมง!!!
ฉันรู้ว่าความรู้สึกสำหรับคนที่รอมันต้องแย่มากๆ แต่ฉันไม่รู้...ไม่รู้อะไรเลย ฉันไม่รู้ว่าเขารออยู่
และพอมาอีกวันฉันก็ทำเรื่องแบบนี้ซ้ำสองอีก ฉันเเลทอีกสองชั่วโมงกว่าจะมาเจอเขา และไม่คิดว่าเขารออยู่อีก
เช่นกัน เพราะเขาไม่เคยบอก...ฉันเลยไม่รู้จริงๆ
ฉันไม่คิดว่าการรอคอยของเขามันจะมีค่ามากขนาดนี้ แต่ฉันอยากจะบอกว่า...ฉันขอโทษจากใจจริง
ฉันเสียใจมากที่เขาบอกว่า มันไม่ใช่วันนี้ที่จะมาขอโทษ เหมือนเขาจะไม่ให้อภัยฉันแล้ว
ฉันพยายามจะอธิบายทุกอย่าง แต่ดูเหมือนมันยิ่งแย่ มันดูเหมือนการแก้ตัวมากใช่มั้ย
ถึงเธอจะบอกว่ามันสายไป แต่ฉันก็จะบอกอีกทีว่า ฉันขอโทษและเสียใจมากๆกับการกระทำของฉัน
ฉันจะพยายามปรับปรุงตัวเอง...เพื่อเธอ
ขอแค่เธอเข้าใจและให้อภัยฉันก็พอ
วันสำคัญของฉัน..ไม่ใช่ทุกวันเสาร์หรือวันที่พระจันทร์เต็มดวง
แต่เป็นทุกวันที่ฉันมีเธออยู่ข้างๆต่างหากล่ะ...เข้าใจมั้ย

๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓๓
จาก Hi5
ความเงียบ
31 ม.ค. 2553, 11:41 น.แต่บางที ความเงียบ...ก็ทำให้เราอึดอัดใจ
ฉันอยากจะถามว่า เงียบทำไม แต่ก็ไม้กล้า
ฉันไม่ชอบความเงียบแบบนี้เลย
เพราะมันทำให้ฉันฟุ้งซ่าน และเกิดคำถามในหัวขึ้นมากมายว่า "ทำไม"
ท่าทางห่างเหิน...เกิดทั้งที่เดินข้างๆกัน
เจอหน้าทุกวันเหมือนความสัมพันธ์ไม่เท่าเก่า
ช่วยบอกฉันที...ฉันแค่คิดมากไป...ใช่มั้ย
ฉันเสียใจจริงๆที่วันสำคัญของเรา กลับกลายเป็นวันที่เราไม่เข้าใจกัน
ฉันไม่เคยลืม และไม่คิดที่จะลืม...ทุกอย่าง
Sarcastic
7 มี.ค. 2553, 16:56 น.จะเชื่ออะไรดี
18 มี.ค. 2553, 23:20 น.บอกฉันทีเถอะ ฉันควรจะเชื่อเธอดีมั้ย...
จะให้ฉันทำยังไง
26 มี.ค. 2553, 22:48 น.แต่ว่า...ตั้งแต่วันนั้น วันที่ฉันสัญญากับตัวเอง ฉันก็ต้องร้องไห้ทุกวัน...ทุกคืน
เป็นเพราะฉัน...ฉันเอง ที่ผิด ฉันทำให้คนที่ฉันรักต้องเสียใจ
ฉันทำให้เขาเสียใจกับเรื่องของฉันบ่อยๆ
ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย
ฉันพยายามจะเก็บและรักษาสิ่งที่มีค่าที่สุด...เพื่อคนที่ฉันรัก
และเขา...ก็คือคนที่ฉันรัก
เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น...ที่ฉันขอ...เวลา
และเป็นเพียงสิ่งเดียวเหมือนกัน...ที่เขาอาจจะทำให้ไม่ได้
ถ้าเป็นคุณ..คุณอยากให้คนรักของคุณต้องมานั่งเสียใจ...เสียน้ำตาเพราะ
คุณทุกวัน...อย่างนั้นเหรอ
แต่ถ้าจะให้ฉันปล่อยเขาไป...ฉันจะทำได้เหรอ เพราะฉันรักเขา...
มากจริงๆ
มองข้ามมันไป
27 มิ.ย. 2553, 19:34 น.แต่จะให้ทำยังไง ในเมื่อเขา...
ไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับฉันแล้ว
ฉันคงไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องสัญญา
เพราะเขา ไม่เห็นค่าในสิ่งที่ฉันทำไปอีกแล้ว
.......เธอบอกว่าฉันมองข้ามเธอ
แต่เธอคงไม่รู้ว่าเธอนั่นแหละ ที่มองข้ามความรู้สึกของฉัน.......
ทำดีที่สุดแล้ว
12 ก.ค. 2553, 14:05 น.ตอนนี้ตัวฉันได้เปลี่ยนไปแล้ว
จากเมื่อก่อนฉันเคยเป็นคนที่มีความมั่นใจ
แต่ตอนนนี้...มันหายไปไหน
เวลาฉันจะทำอะไรหรือตัดสินใจอะไรซักอย่าง ทำไมฉันถึงต้องคิดแล้วคิดอีก
คำตอบ...
ก็เพราะฉันมีอีกคนหนึ่งที่ฉันต้องแคร์มากๆ ฉันคิดว่าฉันให้เขามากจนล้น
แต่เขากลับไม่คิดแบบนี้ เขากลับคิดว่ามันยังขาด
น่าเศร้ามั้ยล่ะ ถ้าคนที่คุณรักไม่ได้รับรู้ความรู้สึกที่คุณให้เขาไปเลย!
ถ้าแม้แต่คนใกล้ตัวที่สุด ยังมองว่าฉันไม่ดี
ในสายตาคนอื่นคงคิดว่าฉันเป็นคนเลวหมดแล้วแหละ
คำถามที่เกิดขึ้นในหัวของฉันคือ...
สิ่งที่ฉันทำ...มันผิดมากหรือ??
ถ้ามันผิดมาก ชีวิตนี้ฉันคงกระดิกตัวไปไหนไม่ได้อีกแล้ว
อยู่เฉยๆ เป็นหุ่น เป็นตุ๊กตาที่ไม่มีชีวิตจิตใจ
จะคอนโทรลไปทางไหน ตามใจยังไง ก็ได้...
แต่นั่น...มันไม่ใช่ฉันอีกต่อไป
...ถ้าสิ่งที่ทำไปมันไร้ค่า ก็อย่าทำมันซะเลยดีกว่ามั้ย...
ฉันก็ได้แต่คิดแบบนี้ แต่ฉันก็ยังมีความหวังอยู่ว่าทำไปเถอะ
เผื่อซักวันเขาจะรับรู้บ้าง
เพราะใกล้กันมากไป
7 ส.ค. 2553, 10:26 น.บางครั้งเคยคิดนะว่าการที่เราผูกพันกันมากๆจะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น
แต่สิ่งที่รับรู้ได้ตอนนี้ คือการที่เรายิ่งใกล้กัน ผูกพันกัน ยิ่งทำให้เราเหมือนห่างกัน
คงเพราะใกล้ไปจึงมองไม่เห็นกัน
เหมือนกับเวลาที่เราเดินมองไปข้างหน้าเราจะมองแต่ทางเดินว่ามีอะไรบ้าง
แต่เราลืมมองปลายเท้าตัวเองเวลาเดิน ว่าเราก้าวขาไหนอยู่กันแน่ เรารู้แต่ว่าเรากำลังก้าวเดิน
มันคงเป็นแค่ความเคยชิน ว่าต้องเดินอย่างนี้ แต่ไม่รู้ว่าขาไหนกำลังก้าวเดินไป
ก่อนหน้านี้คิดนะว่าการที่เราอยู่ด้วยตัวของเราเอง เป็นตัวของเราเอง คงจะดี
แต่พอเวลาเปลี่ยนไป ความเป็นตัวเราเริ่มหายไป เราเริ่มหันไปมองคนข้างๆมากขึ้น
บางครั้งอาจจะมากเกินไป หรือเพราะเราให้ความสำคัญและแคร์ มากกว่าเราเอง
อาจเพราะเรายึดติด และไม่รู้จักปล่อยว่าง มั่ง เราเลยรู้สึกอย่างนี้
ของที่ไม่ใช้ของเรา ย่อมไม่ใช่ของเรา
วันนี้เราได้เห็น ได้คิด และเข้าใจว่า
อย่าไปยึดติดกับใคร เพราะเค้าไม่ใช่ของเรา
อย่าไปคาดหวังกับใคร เพราะเราอาจจะไม่ได้อะไรกลับมา
อย่าไปสนใจ หากว่ามันทำให้เราแย่กับสิ่งที่เห็น
อย่าไปวุ่นวายกับใคร เพราะเราจะเหนื่อยอย่างไร้สาเหตุ
อย่าคิดแทนใคร เพราะจะทำให้เราแย่และยิ่งคิดมากขึ้น
อย่าไปเอาเวลาของใคร เพราะเวลานั้นอาจจะมีคนอื่นอยู่แล้ว
ชีวิตก็เท่านี้มี สุข เสียใจ ร้องไห้ เศร้า ไปก็ไม่มีใครรู้
คนที่รู้ดีมากที่สุดคือตัวเรา
แล้วช่วงนี้ตัวเราจะมา เสียใจ ร้องไห้ เศร้า ไปทำไมกัน
ถ้าเรายอมถอยหลังมาก้าวหนึ่ง เว้นที่ว่างให้กันและกัน
เราคงไม่ต้องมานั่งคิดมากอย่างทุกวันนี้
360 องศาที่เราต่างกัน
360 องศาที่เราต่างมอง
360 องศาที่ไม่มีจุดหมาย
คิดให้น้อยลง รู้ให้น้อยลง รักให้น้อยลง และจะเจ็บน้อยลง
###################################
ฉันไม่ดีเอามากๆ ฉันรู้ดี ฉันเข้าใจดี ในวันที่เสียเธอไป
edit @ 19 Aug 2011 17:33:56 by InNoCenCE